Животот може да биде убав ако го направиш убав. Зависи од тебе. 

Еди Јаку отсекогаш се сметал себеси првин за Германец, а потоа за Евреин. Тој бил горд на својата земја. Но, сè се променило во ноември 1938 година, кога бил претепан, уапсен и спроведен во концентрационен логор. 

Во текот на следните седум години, Еди се соочувал со незамисливи стравотии секој ден, првин во Бухенвалд, потоа во Аушвиц, па на Маршот на смртта. Ги загубил семејството, пријателите, својата земја. Затоа што преживеал, Еди си ветил себеси дека секој ден ќе биде насмеан. 

Со раскажувањето на својата животна приказна, тој им оддаде почит на сите оние што го загубија животот, споделувајќи ја сопствената мудрост и живеејќи го најдобриот можен живот. И покрај сè што преживеал, тој верувал дека е „најсреќниот човек на светот“.