Нилеј беше нетрпелива да оди на училиште и да го види Омер, нејзиниот нов соученик, бидејќи многу ѝ се допаѓаше. Но, училиштата беа затворени поради обилните снежни врнежи. Камо да имаше моќ да го контролира времето… Таа ја изусти оваа желба додека одеше под големиот даб во паркот. И се случи… На главата ѝ падна волшебен желад. Следното утро на вратата најде шарен чадор. Кога го отвори, чадорот потпукна и снегот престана да паѓа и сонце повторно светеше. Повторно потпукна, овој пат врнеше! Таа повторно го направи тоа и денот се претвори во топол летен ден! Таа и нејзиниот татко ја искористија оваа можност за прошетка во шумата каде што забележаа луѓе како со булдожери сечат дрвја за да изградат вила, дивоградба во шумата. Нилеј повторно, бесно потпукна со чадорот за да врне. Така изградбата запре некое време.

И така се случи…

Но, на тој начин бескрајните врнежи дожд би имале драстични ефекти врз другите луѓе во градот. Уште полошо; кога присуствуваше на роденденската забава на Омер, дозна дека таткото на Омер е тој што раководи со дивоградбата. Уништена од веста, Нилеј сега мораше да најде начин трајно да ја запре изградбата без да ги повреди чувствата на Омер, кој всушност не знае дека градбата е нелегална.