„Верзија на пеколот што го надминува Орвел, го надминува Кафка: постојана тортура пропишана од лекарите во Вашингтон.“ - Џон ле Каре

Оваа книга е првиот и единствен дневник на притворено лице што 14 години било држено во Гвантанамо.

Во 2002 година, Мохамеду улд Слахи бил затворен во притвореничкиот логор Гвантанамо Беј во Куба, каде што се држеле политички затвореници од војната во Авганистан, а подоцна и од војната во Ирак. Сите години додека бил таму, САД воопшто не го обвиниле за какво било дело. Федерален судија наредил негово ослободување во март 2010 година, но американската влада ја оспорила одлуката. Апелационен суд ја поништил одлуката и го вратил предметот на Окружен суд во ноември 2010 година за понатамошно разгледување. Окружниот суд никогаш не одржал второ рочиште.

На 14 јули 2016 година, Одборот за периодична ревизија му одобрил ослободување од притвор на Слахи. Тој бил ослободен и се вратил во Мавританија на 17 октомври 2016 година; бил затворен во Гвантанамо повеќе од четиринаесет години.

По три години во заробеништво, Слахи почнал да пишува дневник и да го раскажува својот живот пред да исчезне во американски затвор и пред да се најде на „бесконечното патување низ светот на затворите и испрашувањата“. Неговиот дневник не е само жив запис за погрешно спроведување на правдата, туку и длабоко лична автобиографија – застрашувачка, полна со црн хумор и изненадувачки елегантна.

Дневник од Гвантанамо, првото сведоштво од ваков вид, е документ од големо историско значење, лектира што привлекува внимание и дава интересни информации.