Ова постхумно објавено дело на Иво Андриќ е сочинето од голем број записи, согледби, куси повести, описи на личности, како и белешки и огледи за јазикот, книжевноста, уметноста и за многу други феномени што го сочинуваат животот.

Сите овие (псевдо) фрагментарни елементи издадени под симболичниот наслов Андриќ ги собира и ги обработува во текот на целиот живот, така што тие претставуваат своевиден патопис-животопис, еден вид духовен дневник со сопствено поимање на просторот и времето, пред сè во поглед на внатрешната организација на делото. Додека, пак, онаа праволиниската, световна хронологија, почнува со дваесеттите години на минатиот век, а завршува со неговото упокојување во 1975 година.

„Крајпатни знаци“ недвојбено може да се поима како биографска енциклопедија на/за Иво Андриќ, која благодарение на неговиот извонредно едноставен и лесно восприемлив стил, на читателот понепосредно му ја открива суштината и на неговите лични погледи и на неговото книжевно творештво.