Напишан во 1958 година, „Едем“ ја отвора зрелата епоха во творештвото на Лем од жанрот на научната фантастика.

Експедиција од Земјата поради погрешни пресметки доживува судир со атмосферата и принудно слетува на планетата Едем, при што ракетата се разбива, а екипажот преживува. Што ли ќе затечат земјаните тука?

Жителите создале цивилизација базирана врз биоинженеринг. Генетската контрола сепак се покажала недоволно прецизна. Земјаните се појавуваат во момент кога на планетата се одвива акција на екстерминација. Анонимната влада на Едем се обидува да го сотре поколението на мутанти што содржат дефект. Владетелите имаат власт и врз јазикот, па без исклучок ги тргаат и од него сите формулации што би можеле да ја именуваат фактичката состојба, а на нивно место се појавуваат термини што ја заведуваат стварноста.

Овие политички услови можат да ги потсетат читателите на еден вид орвеловска визија, но далеку повеќе има алузии со доживувањата на Робинзон Крусо и со настаните во „Таинствениот остров“ од Жил Верн. Самиот Лем не сакал да дава изјави за „Едем“, ниту во јавноста ниту во преписките. Постои хипотеза дека премногу се открил себеси во неа и дека главната фабула ја претставуваат своевидни сеќавања за настаните во гетото во Лавов.